Apollo (ook Apollon musagète, 'Apollo, aanvoerder der muzen') (W57) is een ballet in twee scènes voor strijkorkest van Igor Stravinsky, geschreven in Nice tussen juli 1927 en januari 1928. Het werk werd voor het eerst uitgevoerd in de Library of Congress te Washington op 27 april 1928. De Europese première volgde bijna twee maanden later onder leiding van de componist in Parijs. Apollo werd geschreven in opdracht van de Elizabeth Sprague Coolidge Foundation, met als enig beperking het aantal dansers (12) en de duur (maximaal 30 minuten).
Stravinsky koos als hoofdthema Apollo, de leider van de muzen, waarvan hij er drie voor zijn ballet koos: Kalliope (muze van het heroïsche epos), Polyhymnia (muze van de mimische kunst) en Terpsichore (muze van de dans en de lyrische poëzie). Het moest een werk worden zonder grote contrasten, behalve de contrasten in dynamiek, en zonder grote emoties, een 'wit ballet' zoals Stravinsky het noemde. Juist die afwezigheid van heftige emoties geeft Apollo zijn kenmerkend serene karakter. Het echte onderwerp was volgens Stravinsky (Dialogues) de verskunst, misschien iets willekeurigs en kunstmatigs voor de meeste mensen, maar voor hem was kunst willekeurig en moest het kunstmatig zijn. De ritmische basispatronen in Apollo zijn jambisch (gepunteerd: lang-kort, lang-kort) en de individuele dansen zijn er het omgekeerde van (omgekeerd gepunteerd of lombardisch: kort-lang kort lang). Apollo is, zei Stravinsky, een eerbetoon aan de Franse 17e eeuw, en, met zijn muzikale alexandrijnen, in het bijzonder aan Jean Racine.
De proloog toont de geboorte van Apollo, waarna een reeks volgt van allegorische dansen voor Apollo en de drie muzen waarbij Apollo hen de attributen schenkt die bij hen horen en ze uiteindelijk naar de Parnassus leidt. Het werk heeft de volgende indeling:
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search